Het Nederlandse voetbal verkeert in diepe rouw. Het nieuws kwam hard binnen: oud-Vitesse-middenvelder en voormalig Oranje-international Martin Laamers is op 58-jarige leeftijd overleden. Zijn oude club bevestigde het tragische bericht via sociale media.
De doodsoorzaak is niet bekendgemaakt. Voor fans, oud-teamgenoten en iedereen die hem gekend heeft, voelt het verlies als een mokerslag. Een man die jarenlang het geel-zwart van Vitesse droeg en een vaste waarde werd, is plotseling weg.
Tien jaar lang geel-zwart
Laamers speelde maar liefst tien seizoenen voor Vitesse. In die periode groeide hij uit tot een van de meest vertrouwde gezichten van de club. Hij stond symbool voor de wederopstanding van de Arnhemmers eind jaren ’80.
In 1989 maakte hij deel uit van het team dat promoveerde naar de Eredivisie. Voor de supporters betekende dat het begin van een nieuw tijdperk. Laamers was daarin de stille kracht die het middenveld controleerde.
Zijn manier van spelen sprak veel fans aan: gedreven, betrouwbaar en altijd bereid het vuile werk op te knappen. Niet de man van de headlines, wel de man die je team beter maakte.
Supporters in Arnhem herinneren zich hem als iemand die nooit half werk leverde. Als je Martin Laamers in je team had, wist je dat je op hem kon bouwen.
Oranje-roeping in 1989
Datzelfde jaar, 1989, volgde zijn grote doorbraak. Bondscoach Rinus Michels riep hem op voor Oranje. In de vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië in De Kuip mocht hij in de tweede helft invallen voor Ronald Koeman.
Voor Laamers was dat een droom die werkelijkheid werd. Nederland verloor die wedstrijd weliswaar, maar voor hem was het een glorieus moment: van clubheld bij Vitesse naar international in Oranje.
Zijn tweede interland kwam niet veel later, ditmaal tegen de Sovjet-Unie. Ook dat duel ging verloren, maar het leverde hem een plek op in de Oranje-historie. Twee caps, maar wel onvergetelijk.
Voor veel fans uit die tijd is hij nog steeds een naam die meteen herinneringen oproept. De jaren ’80 en ’90 waren een periode vol karakterspelers, en Laamers hoorde daar zonder twijfel bij.
Avontuur in België
Na zijn succesjaren in Arnhem koos hij voor een nieuw avontuur. Hij vertrok naar België en ging spelen bij onder meer AA Gent. Daar sloot hij uiteindelijk zijn loopbaan als profvoetballer af.
Ook in België oogstte hij respect. Supporters waardeerden zijn werkethiek, zijn spelinzicht en de manier waarop hij altijd alles gaf. Het maakte hem ook buiten Nederland een gewaardeerd speler.
Na zijn actieve loopbaan bleef hij verbonden aan het voetbal. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan. Hij stortte zich op een nieuwe rol: die van trainer en inspirator.
Trainer bij de amateurs
Na zijn carrière als prof stond hij langs de lijn bij verschillende amateurclubs. Daar bracht hij zijn ervaring over op jonge spelers, die met bewondering naar hem opkeken.
Hij was geen trainer die met grote woorden schermde. Hij bleef nuchter, gaf duidelijke instructies en was vooral betrokken. Voor veel amateurs was het een eer om gecoacht te worden door een oud-international.
Ook als vader was hij vaak langs de velden te vinden. Niet als sterspeler of trainer, maar als gewone man die zijn kinderen aanmoedigde. Dat maakte hem misschien nog geliefder.
Benieuwd naar de rest van het artikel? Klik op de volgende pagina
