Belgische wielerlogica op volle snelheid
Sommige mensen stappen op de fiets om te ontspannen. Anderen stappen op de fiets om zichzelf tijdelijk boven de verkeerswet te plaatsen.
Deze Belgische amateurwielrenner lijkt duidelijk tot die tweede categorie te behoren, met alle gevolgen van dien.
Het wielrennervirus slaat toe
Wie regelmatig wielrenners tegenkomt, herkent het patroon meteen. Strakke outfit, zonnebril op, blik vooruit en de overtuiging dat de weg van hen is.
Niet delen, niet aanpassen, maar doorduwen. Verkeersregels gelden blijkbaar alleen voor mensen zonder lycra.
Haaientanden bestaan niet in zijn wereld
Voor automobilisten zijn haaientanden duidelijk. Stoppen, kijken, voorrang verlenen. Voor deze wielrenner lijken ze volledig decoratief.
Alsof ze er alleen liggen voor sfeer, of om aan te geven waar je extra hard kunt doortrappen.
Zonder rem of twijfel de kruising op
Op de beelden zien we hoe de man zonder ook maar een fractie van twijfel een kruising op fietst.
Geen oogcontact, geen handgebaar, geen remactie. Gewoon gáán, alsof hij op kop rijdt in de Tour.
Automobilist voorkomt een botsing
De automobilist ziet het gevaar en trapt vol op de rem. Niet omdat hij moet, maar omdat hij gezond verstand heeft.
Een aanrijding wordt op het nippertje voorkomen door iemand die wél snapt hoe verkeer werkt.
Dankbaarheid blijft uit
Je zou denken dat de wielrenner even bedankt. Een knikje, een hand omhoog, iets van erkenning.
Maar nee. Meneer kiest voor boos kijken, hoofdschudden en zichtbaar geïrriteerd reageren.
Woede om gered te worden
Het absurde moment zit hem juist daar. De automobilist voorkomt een ongeluk en krijgt er frustratie voor terug.
De wielrenner lijkt oprecht beledigd dat iemand hem niet gewoon heeft laten doorrijden.
Wielrennen als vrijbrief
Bij sommige amateurs lijkt wielrennen te functioneren als een juridische vrijstelling. Helm op, klikpedalen vast en regels verdwijnen.
Stopborden, haaientanden en voorrangssituaties worden gedegradeerd tot vrijblijvende suggesties.
Belgische wielercultuur onder vuur
Het cliché van de Belgische wielrenner is hardnekkig. Fanatiek, eigenwijs en volledig overtuigd van zijn gelijk.
Deze beelden doen weinig om dat imago te verbeteren, eerder het tegenovergestelde.
Verkeer is geen wielerparcours
Een kruising is geen klimtijdrit. Een woonwijk is geen trainingsrondje. En automobilisten zijn geen volgwagens.
Toch lijkt dat onderscheid voor sommige wielrenners structureel onduidelijk te blijven.
Automobilisten als vijandbeeld
In plaats van dankbaarheid ontstaat vaak vijandigheid. Alsof elke auto een obstakel is dat het tempo verstoort.
Samen veilig verkeer delen lijkt minder belangrijk dan de gemiddelde snelheid op Strava.
Haaientanden zijn geen decoratie
Haaientanden liggen er niet voor niets. Ze zijn er om ongelukken te voorkomen en verkeersstromen veilig te laten verlopen.
Wie ze negeert, neemt bewust risico’s, niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen.
Eén fout, grote gevolgen
In dit geval loopt het goed af. Geen botsing, geen letsel, geen schade. Maar dat is puur geluk.
Een fractie later reageren en dit filmpje had een heel andere afloop gehad.
Wielrennen vraagt verantwoordelijkheid
Sporten op de openbare weg betekent automatisch verantwoordelijkheid nemen. Voor jezelf en voor andere weggebruikers.
Wie dat niet wil, hoort misschien thuis op een afgesloten circuit in plaats van een dorpskruising.
De illusie van onschendbaarheid
Veel amateurwielrenners lijken te denken dat ze onschendbaar zijn. Alsof snelheid en sportiviteit bescherming bieden.
De realiteit is harder. Auto’s winnen altijd van carbon en spierkracht.
Boosheid als standaardreactie
Opvallend is hoe snel boosheid volgt. Niet schrik, niet besef, maar direct verontwaardiging richting de automobilist.
Alsof gered worden een persoonlijke aanval is op zijn fietstrots.
Sociale media smullen mee
Het fragment gaat rond op sociale media en de reacties zijn voorspelbaar. Lachen, zuchten en collectief hoofdschudden.
Veel kijkers herkennen dit gedrag maar al te goed uit hun dagelijkse ritten.
Wielrenners versus de rest
De eeuwige strijd tussen wielrenners en automobilisten krijgt hiermee weer nieuw voer. Wantrouwen groeit aan beide kanten.
Terwijl iedereen uiteindelijk gewoon veilig thuis wil komen, ongeacht het voertuig.
Respect werkt twee kanten op
Wielrenners vragen vaak om begrip en ruimte. Dat is terecht, zolang dat begrip wederzijds blijft.
Zonder respect voor verkeersregels verdwijnt die goodwill razendsnel.
Verkeersregels zijn geen mening
Voorang is geen interpretatiekwestie. Haaientanden betekenen stoppen, ook als je benen lekker draaien.
Dat geldt voor iedereen, ongeacht nationaliteit, sport of Strava-doelen.
Belgische koppigheid op beeld
De beelden laten vooral koppigheid zien. Niet leren, niet reflecteren, maar vasthouden aan het eigen gelijk.
Dat maakt het fragment tegelijk frustrerend en vermakelijk om te zien.
Humor met een randje
We lachen erom, maken grapjes en delen het filmpje massaal. Maar onder de humor zit een serieus probleem.
Dit gedrag kan en zal een keer verkeerd aflopen als het zo doorgaat.
Verkeer vraagt samenwerking
Openbare wegen functioneren alleen als iedereen zich aan dezelfde afspraken houdt. Afwijken veroorzaakt chaos.
Dit filmpje is daar een schoolvoorbeeld van, in enkele seconden samengevat.
Geen wielerlicentie op kruispunten
Een dure fiets en strakke outfit geven geen extra rechten. Op kruispunten is iedereen gelijk.
Dat besef lijkt soms compleet te ontbreken bij fanatieke amateurs.
Les zonder sanctie
Deze wielrenner komt er zonder boete of ongeluk vanaf. Alleen met een viraal moment en publieke spot.
Hopelijk is dat genoeg om de boodschap te laten landen.
Volgende keer misschien minder geluk
Vandaag gaat het goed. Morgen misschien niet. Verkeer vergeeft fouten zelden twee keer.
Dat maakt dit soort gedrag niet stoer, maar ronduit dom.
Afsluitende gedachte
Wielrennen is prachtig, maar niet als het verandert in verkeersblindheid. Regels zijn er om levens te beschermen.
Wie dat vergeet, hoort niet op de weg maar terug naar de tekentafel.
Bekijk de beelden hieronder 👇 en laat ons op facebook weten wat jouw mening is
