Ego’s op twee wielen
Veel automobilisten ervaren wielrenners als de ultieme verkeers-ego’s. Je ziet ze op wegen waar ze amper mogen fietsen, je ziet ze drie dik naast elkaar, en altijd met dat air alsof zij de enige gebruikers zijn.
Voor henzelf heet dat “veilig in een groep rijden”. Voor iedereen eromheen heet dat “asociaal breed hangen en alles blokkeren”. Het perspectief verschilt nogal, maar de irritatie is universeel.
De automobilist als boeman
Wat wel opvalt: in het filmpje wordt de automobilist behandeld alsof hij een misdadiger is. Alsof hij moedwillig hun peloton wilde saboteren. In werkelijkheid reed hij gewoon zijn route, op een weg die voor iedereen geldt.
De rollen draaien om: wielrenners corrigeren de automobilist met handgebaren alsof ze verkeersagenten zijn. Alsof hun mening boven de verkeersregels staat. Het laat zien hoe groot dat superioriteitsgevoel kan worden.
Internet oordeelt
De reacties onder de video zijn fel. “Altijd hetzelfde met die wielrenners.” “Ze denken dat ze in de Tour rijden.” Maar ook: “Auto’s snappen nooit hoe kwetsbaar fietsers zijn.” Het kampenspel verdeelt Nederland opnieuw.
Wat wel duidelijk is: niemand blijft neutraal. Iedereen heeft een verhaal, een frustratie, een ervaring met wielrenners of auto’s. En dit filmpje is weer de perfecte aanleiding om die emoties te ventileren.
Conclusie
Of de automobilist nu te hard reed of de wielrenners te breed, feit blijft: de confrontatie levert voer voor discussie. En weer ligt de strijd open: wie is de echte koning van de weg?
Zolang wielrenners zich gedragen alsof asfalt hun privéterrein is en automobilisten weigeren in te binden, blijft dit soort clashes bestaan. Het filmpje is daar opnieuw het bewijs van.
