De road rage der road rages
Wat begint als een verhitte woordenwisseling, verandert langzaam in een live-voorstelling van Asociaal Theater op Locatie. De ene man — zichtbaar opgefokt en gewapend met een fietsslot alsof het een middeleeuws strijdwapen is — schreeuwt de longen uit z’n lijf. De andere, onze onverwachte held van de dag, blijft rustig. Geen geschreeuw, geen duw, geen scheldkanonnade terug. Gewoon kalmte.
En dan gebeurt het ondenkbare: de geflipte man spuugt hem vol in z’n gezicht. Ja, letterlijk. En niet zo’n zielig klein spuugje ook — echt vol gas, alsof hij auditie deed voor de rol van lama in een dierentuin. En wat doet onze hoofdpersoon? Niets. Helemaal niets. Geen klap, geen schreeuw, geen wraakactie. Alleen die blik van: “Serieus, vriend?”
Respect voor de rust, walging voor de rest
Eerlijk, 99 procent van de mensen had in dat moment direct de oerkant van zichzelf losgelaten. Een tik, een duw, of minimaal een scheldwoord met volume 10. Maar deze man niet. Hij staat daar als een monnik in een wereld vol idioten. Alsof hij de zen-meester van de A12 is. En dat verdient serieus respect.
Want laten we eerlijk zijn: bespuugd worden is zo ongeveer het meest vernederende dat iemand je kan aandoen. En dat dan in het openbaar, met omstanders die filmen in plaats van ingrijpen, maakt het alleen maar erger. Toch hield hij zich in. Geen impulsieve actie, geen geweld, geen paniek. Gewoon koel blijven terwijl de rest van Nederland waarschijnlijk al het nummer van de tandarts had moeten bellen.
Het Nederland van nu: woede als standaardmodus
Het incident is exemplarisch voor het Nederland van 2025: niemand kan meer normaal doen. Iedereen loopt met een lontje van vijf millimeter rond. Van files tot fietsenrekken, van voetbalvelden tot supermarkten — mensen knappen sneller dan een blikje Red Bull in de zon.
De reacties online spreken boekdelen.
“Wat een engelengeduld. Ik had die gast direct opgevouwen.”
“Je moet tegenwoordig een bodycam dragen als je buiten komt.”
“En dan nog durven zeggen dat Nederland zo tolerant is.”
En eerlijk, ze hebben gelijk. De drempel om iemand te bespuwen is blijkbaar net zo laag geworden als het IQ van degene die het doet.
De man met het slot: wandelende woede-issue
De agressor in het filmpje — laten we hem “Slotjes-Sjors” noemen — is het levende bewijs dat sommige mensen nooit hadden moeten leren lopen. Hij zwaait met z’n fietsslot alsof hij in een middeleeuws duel zit, spuugt alsof het z’n levensmissie is, en loopt vervolgens weg met de trots van iemand die denkt dat hij gewonnen heeft.
Wat hij in werkelijkheid heeft gewonnen? Een plek op het internet, honderden reacties die hem compleet afmaken, en hopelijk binnenkort een bezoekje van oom agent. Want ja, spuug wordt gezien als mishandeling. En terecht.
De kalmte van een koning
Onze held daarentegen verdient een lintje. Of op z’n minst een krat bier. Hoe hij daar bleef staan, koel, zonder een spier te vertrekken, is bewonderenswaardig. Misschien had hij net een mindfulness-retreat achter de rug, of is hij gewoon van nature gemaakt uit pure zen. Wat het ook is — hij laat zien dat je in een wereld vol idioten nog steeds de baas kunt blijven over je eigen gedrag.
Het is die zelfbeheersing waar we tegenwoordig allemaal wat van kunnen leren. Want we leven in een tijd waarin mensen flippen als iemand hun parkeerplek pakt of een verkeerde emoji stuurt. Deze man bewijst dat kalmte echt macht is — letterlijk.
De reacties laten weinig aan de verbeelding over
Binnen een paar uur stond het filmpje op TikTok, Reddit en X (voorheen Twitter). Iedereen had er een mening over, natuurlijk. De helft prees de man om z’n rust, de andere helft riep dat ze “die spuger een lesje zouden hebben geleerd.” Het internet is verdeeld, maar één ding is duidelijk: niemand verdedigt Slotjes-Sjors.
Zelfs buitenlandse accounts begonnen het filmpje te delen met teksten als “Dutch people are built different”. En dat klopt. We zijn een volk dat klaagt over regen, maar blijkbaar ook kalm blijft onder spuug.
Road rage als nationale sport
Het is bijna triest dat dit soort filmpjes niet eens meer verbazen. Van bestuurders die elkaar uitschelden op de snelweg tot fietsers die elkaar slaan om een voorrangsfout — Nederland lijkt soms één groot openluchtgekkenhuis. De politie krijgt wekelijks meldingen van agressie in het verkeer, maar echt beter wordt het niet.
Het lijkt wel alsof de stress van werk, files en social media zich allemaal ophoopt tot een collectieve zenuwinzinking. En wie mag het ontgelden? De eerste de beste onbekende die even in de weg rijdt.
Eerlijk is eerlijk: dit was een meesterwerk in zelfbeheersing
De man in dit filmpje had elk recht om uit te halen, om terug te slaan, om iets te doen. Maar hij deed het niet. Hij koos voor rust. En juist daardoor verliest Slotjes-Sjors zijn macht. Want wat is er erger voor iemand die wil provoceren, dan iemand die weigert te reageren?
Het is alsof je vuur probeert te maken in de regen. Hoe meer je spuugt, hoe natter je eigen gezicht wordt.
De moraal van het verhaal
In een land waar iedereen altijd haast heeft, is kalmte het grootste wapen dat je kunt bezitten. Deze man heeft dat bewezen. En hopelijk herinnert dit filmpje mensen eraan dat zelfbeheersing niet zwak is, maar juist de ultieme kracht.
via vkmag / bron
