In het verkeer krijg je soms precies wat je vraagt. Een lesje in timing, bijvoorbeeld. Of in zwaartekracht. In dit geval kreeg een vrouw op de fiets een motorrijder cadeau – midden in haar gezicht – omdat ze besloot dat rood licht voor andere mensen is.
Eigen regels, eigen klap
Op een druk kruispunt besloot mevrouw dat wachten voor sukkels is. Ze trapte stevig door, het rode verkeerslicht straalde haar nog na, maar ze had er duidelijk lak aan. Wat ze niet wist? Een motorrijder kwam op datzelfde moment met gepaste snelheid aangereden – en die had gewoon groen.
Wat er toen gebeurde, is inmiddels voer voor de dashcam-compilaties. De motor kon niet op tijd remmen en knalde vol tegen de zijkant van de vrouw. Resultaat? Vliegles zonder brevet. Ze werd meters verder gelanceerd, inclusief fiets, en eindigde op het asfalt met een flinke smak.
Wonder boven wonder: geen ernstig letsel
Omstanders vreesden het ergste, maar tot verbazing van iedereen kwam zowel de vrouw als de motorrijder overeind. Beiden zichtbaar in shock, maar zonder serieuze verwondingen. De fiets lag in een soort moderne yogahouding op het wegdek, en de motor lag ernaast alsof hij zich afvroeg wat er net gebeurd was.
Hulpdiensten kwamen snel ter plaatse. De vrouw werd gecontroleerd, de motorrijder gaf aan dat hij vooral geschrokken was. En dat is begrijpelijk – als je ineens iemands onderkaak met je motor raakt, gaat je dag toch even anders dan gepland.
Rood is niet optioneel
Online stromen de reacties binnen. “Dit is waarom ik altijd dubbel check voordat ik optrek,” zegt een motorrijder. “Mensen kijken alleen naar hun telefoon, niet naar het licht.” Een ander reageert: “Ze heeft geluk gehad. Volgende keer even stoppen bij rood, scheelt tandartsbezoek.”
En daar zit wat in. Want hoewel dit relatief goed afliep, had het ook anders kunnen eindigen. Een paar kilometer extra snelheid, een andere hoek van impact, en je praat over iets met sirenes en spoedeisende hulp.
Moreel van het verhaal
Stoppen voor rood is geen suggestie, het is een afspraak met de realiteit. Die realiteit rijdt soms op een motor, en die houdt zich wél aan de regels. In dit geval kwam het goed, maar de beelden spreken boekdelen: één seconde eigenwijs zijn kan je zo een helm op je lip bezorgen.
Dus dames (en heren): als je weer eens denkt “ik red het nog wel” – denk dan aan deze vliegende fietsster. De verkeersregels zijn er niet om je dwars te zitten. Ze zijn er om je gezicht heel te houden.
