Seksuele identiteit is voor veel mensen een ingewikkeld thema. Voor sommigen voelt het als iets dat vaststaat, terwijl anderen ontdekken dat hun gevoelens juist voortdurend veranderen. Precies dat overkwam de Britse schrijfster Emma Flint.
Jarenlang worstelde ze met haar eigen aantrekkingskracht, die de ene periode volledig op vrouwen gericht was en in een andere fase juist op mannen. Soms ervoer ze zelfs helemaal geen seksuele gevoelens. Voor haar omgeving was dat verwarrend.
De ontdekking van een term
Flint voelde zich decennialang verloren. Ze dacht eerst lesbisch te zijn, daarna biseksueel, en op andere momenten weer aseksueel. Het voortdurende wisselen maakte dat ze zichzelf een bedrieger voelde richting familie en vrienden.
Pas toen ze op een online forum de term abroseksueel tegenkwam, viel er een last van haar schouders. Voor het eerst in dertig jaar had ze een woord dat haar ervaring exact omschreef. Eindelijk voelde ze zich gezien.
Wat is abrosexualiteit?
Volgens de gezondheidswebsite Healthline is abrosexualiteit een vorm van seksuele fluïditeit. Waar andere termen zoals hetero-, homo- of panseksualiteit vooral draaien om gender, gaat abrosexualiteit over de veranderlijkheid van aantrekkingskracht in de tijd.
Dat kan dagelijks wisselen, maar ook per maand of zelfs per jaar. Het ene moment voel je je volledig homo, daarna biseksueel, en later misschien helemaal aseksueel. Het patroon is grillig en voor ieder individu uniek.
Voorbeelden uit de praktijk
Healthline noemt verschillende scenario’s. Sommigen ervaren dagelijkse verschuivingen in aantrekkingskracht: de ene dag mannen, de volgende dag vrouwen. Anderen merken dat hun gevoelens langzaam veranderen, van breed naar smal of juist andersom.
Weer anderen herkennen perioden van complete desinteresse in seksualiteit, gevolgd door maanden waarin aantrekkingskracht juist hevig aanwezig is. Voor iedereen ziet abrosexualiteit er anders uit en dat maakt de identiteit moeilijk in hokjes te vangen.
De kracht van taal
Voor Flint betekende het vinden van de juiste term een keerpunt. Ze schrijft dat ze zich jarenlang gebroken voelde, simpelweg omdat er geen passend woord was om haar gevoelens te omschrijven. De erkenning gaf rust en acceptatie.
Taal doet ertoe. Een label kan bevrijdend werken, niet om iemand vast te zetten maar juist om houvast te geven. Door abrosexualiteit te benoemen, ontstaat er ruimte voor meer begrip en normalisering.
Onbegrip en kritiek
Toch merkt Flint dat niet iedereen de term accepteert. Sommige mensen vinden dat ze “een kant moet kiezen”. Anderen beschouwen het als een modewoord of een trend. Zulke reacties maken het lastig om open te zijn.
Flint benadrukt echter dat veranderlijke aantrekkingskracht net zo authentiek is als elke andere identiteit. Het feit dat niet iedereen de term kent, maakt haar ervaring niet minder echt. Respect en openheid zijn daarin cruciaal.
Identiteit in beweging
Een van haar meest opvallende uitspraken is dat ze niet verliefd wordt op een geslacht, maar op een persoon. Dat maakt dat haar aantrekkingskracht mag verschuiven, zonder dat dit afbreuk doet aan haar relaties of integriteit.
Voor haar omgeving kan dat lastig te begrijpen zijn. Toch leert haar verhaal dat identiteit geen vaststaand gegeven hoeft te zijn. Het kan in beweging blijven en daarmee net zo waardevol en authentiek zijn.
Een bredere discussie
Het verhaal van Flint raakt aan een groter thema: hoe kijken we als samenleving naar seksualiteit en identiteit? We houden van duidelijke labels, maar de werkelijkheid is vaak complexer. Abrosexualiteit doorbreekt de behoefte aan vaste hokjes.
In feite herinnert het ons eraan dat aantrekkingskracht net zo veranderlijk kan zijn als stemming of voorkeuren in muziek en eten. Voor de één blijft het stabiel, voor de ander is het dynamisch. Beide vormen verdienen erkenning.
Slotgedachte
Flints coming-out na dertig jaar laat zien dat zelfkennis tijd kost. Soms duurt het decennia voordat iemand de juiste woorden vindt om zichzelf te begrijpen. En precies daarom is representatie zo belangrijk.
Hoe meer identiteiten zichtbaar worden, hoe kleiner de kans dat mensen zich gebroken voelen. Abrosexualiteit mag dan onbekend zijn, maar verhalen als die van Flint maken de term toegankelijker en begrijpelijker.
